ความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก

( Asia –Pacific Economic Cooperation:APEC)

ความเป็นมา     ค.ศ.1979 ประเทศ 9 ประเทศไทย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ เข้าร่วมประชุมที่เมืองแคนเบอร์ร่า ประเทศออสเตรเลีย เรียกว่าการประชุมร่วมมือทางเศรษฐกิจในย่านแปซิฟิก(Economic Cooperation Conference)เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับความร่วมมือทางเศรษฐกิจในย่านแปซิฟิก

               ค.ศ. 1989 บ๊อบ  ฮอว์กนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียจัดประชุมความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก ณ. กรุงแคนเบอร์ร่า โดยมีประเทศที่เขาร่วมประชุม 12 ประเทศคือไทย มาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ บรูไน ออสเตรเลีย นิวซีเลีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ อเมริกาและแคนนาดา

              ค.ศ. 1991 รับสมาชิกเพิ่ม  3 เขตเศรษฐกิจ     คือ สาธารณรัฐประชาชนจีน ฮ่องกงและไต้หวัน (อันดับที่ 13,14,15)

              ค.ศ. 1993  รับสมาชิกเพิ่มอีก 2 เขตเศรษฐกิจ คือ เม็กซิโก และปาปัวนิวกีนี (16,17)

              ค.ศ. 1994  รับ ชิลี  เพิ่ม (18)

              ค.ศ. 1998  รับเวียดนาม เปรู และรัสเซีย (19,20,21)

วัตถุประสงค์

1.    ส่งเสริมสนับสนุนการขยายตัวทางเศรษฐกิจและการค้าในย่านเอเซีย-แปซิฟิก

2.    พัฒนาและส่งเสริมการค้าหลายฝ่าย

3.    ขยายความร่วมมือในสาขาเศรษฐกิจที่สนใจร่วมกัน

4.    ลดอุปสรรคการค้าสินค้าและบริการและการลงทุนระหว่างกัน โดยกำหนดเป้าหมายไว้ดังนี้

1.1           ให้ประเทศที่พัฒนาแล้วเปิดเสรีภายใน ค.ศ2010(พ.ศ.2553)

1.2           ประเทศที่กำลังพัฒนาเปิดเสรีภายใน ค.ศ. 2020(พ.ศ.2563)

 

สังคมศึกษา  อาจารย์ สมนึก  ปฏิปทานนท์